კომუნიკაცია არის კომპლექსური ორმხრივი პროცესი, რომელიც მოიცავს შეტყობინების კოდირების, გადაცემისა და გაშიფრვის პროცესს. ეფექტური კომუნიკაცია საჭიროებს კარგ კომუნიკატორს, რომელიც თავის შეტყობინებას წარმოდგენილ აუდიენციას ნათლად და ეფექტურად გადასცემს. კომუნიკაციას დიდი როლი ენიჭება ადამიანებს შორის ურთიერთობაში.
არსებობსვერბალური და არავერბალური კომუნიკაცია:
ვერბალური კომუნიკაცია ინფორმაციის სიტყვიერი გადაცემის გზაა. იმისათვის, რომ მივიპყროთ მოსაუბრის თუ ფართო აუდიენციის ყურადღება, საჭიროა ვერბალური კომუნიკაციის შემდეგი საშუალებების გათვალისწინება:
* საუბრის ეფექტურად დაწყება;
* საუბრის მანერა – ხმის ტემბრი და სიმაღლე, ხმის ინტონაცია (თბილი, ცივი), ტემპი
(მონოტონური, დინამიური) და ა.შ.
* ცხოვრებისეული ან ფაქტებზე დაყრდნობილი მაგალითების მიწოდება;
* სიტყვებისა და ფრაზების მრავალჯერ გამეორების თავიდან აცილება;
* ერთი თემიდან მეორეზე ლოგიკური გადასვლა;
* შესატყვისი ლექსიკონის გამოყენება.
არავერბალურ კომუნიკაციას ისეთივე დიდი დატვირთვა აქვს კომუნიკაციის პროცესში როგორც ვერბალურს. კომუნიკაციის არავერბალური საშუალებებია:
*ჟესტიკულაცია – ხელების, ფეხების, თავის და სხეულის მოძრაობები;
* შეხება – ხელის ჩამორთმევა, მხარზე ხელის დადება და ა.შ.
* მსუბუქი გამომხატველობითი მოძრაობები – წარბების შეკვრა, გრიმასები, ღიმილი, ტუჩების კვნეტა და ა.შ.
* მხედველობითი კონტაქტიhttp://კომუნიკაცია
